یاد او شوول قشنگ ،خو سر کپر....................یادش بخیر
نغمه های دلربا وخوش گلرنگ رزل....................یادش بخیر
مردم منصوریه درگذشته ای نه چندان دور،درچنین روزهایی که به پایان برداشت زردآلونزدیک میشدندکم کم کپرخودرادروسط درختان انگوربه عنوان تخت خوابی مطمئن برپا میکردند.چراکه انگوربرخلاف زردآلوکه نیاز به نگهبانی شبانه ندارد،علاوه برسهل الوصول بودن برای سرقت،برای جانوران وحشی مثل روباه ،گراز و...هم خوراکی آماده بود.ازاین روباغبانان برای حفاظت از محصولات خودنزدیک به دوماه شبهادرباغ میخوابیدند.البته بیشترجوانان این مسئولیت رابه عهده میگرفتد.شروشورجوانی به آن شبها حال وهوای خاص وفراموش نشدنی می بخشید.چه شبهایی که تاصبح کسی نمی خوابید.نغمه های دلنواز قناریهای وحشی،هوای دلپذیرشبهای بهاری ،بوی عطرگلهای کنارجویبارها،فراغت ازفضای محصورمحل زندگی درروستاودیداردوستانی که هرکدام روزها درپی کارخودبودندغنیمتی بودتا شادمانی جوانان رادوچندان کند.
ازآنجاکه درفصل زردآلووانگورمنصوریه هیچ میوه ای دربازار یافت نمیشدمردم منصوریه همیشه ازنظراقتصادی موقعیتی به مراتب بهترازدیگرمناطق داشتند.زدآلوی منصوریه علاوه بربهبهان وشهرواستانهای همجواربه کشورهای حاشیه خلیج فارس هم صادرمیشد.البته فراوانی آب وزمین مناسب هم مزیدبرعلت بود.
